Historia powstania biustonosza

Biustonosz jest nieodłącznym elementem kobiecej garderoby. W dzisiejszym świecie kobiet aktywnych, w każdej płaszczyźnie życia, funkcjonowanie bez nich, jest wręcz niewyobrażalne. Biustonosz stanowiący część bielizny damskiej podtrzymującej piersi posiada swoją barwną historię. Jego znaczenie zmieniało się wielokrotnie. Poznaj intrygującą historię powstania biustonosza!

 

Różne zadania damskiego biustonosza

Oprócz tego, iż jest związany nierozerwalnie z modyfikacją wyglądu piersi, podkreśleniem walorów kobiecego ciała, to również z ewolucją mody oraz ze statusem kobiet. Były okresy, kiedy kobiety utożsamiały go z walką o swoje prawa, innym razem wręcz przeciwnie, w ramach walki z seksizmem, namawiano do całkowitej rezygnacji jego noszenia.

Pierwowzór biustonosza

Pomysł na pierwowzór biustonosza zrodził się wśród kobiet już w starożytności, związany był z chęcią ukrycia piersi. Panie nie chciały, by ich piersi wystawione były na widok publiczny, gdyż w tamtych czasach suknie noszone np. przez mieszkanki Krety odsłaniały i eksponowały cały biust (choć częściowo już go też podtrzymywały), czego dowodzą gliniane figurki i freski kobiet ubranych w te suknie, pochodzące z epoki minojskiej, czyli z około 2500-3000 roku przed naszą erą.

Kiedy pojawił się pierwszy biustonosz sportowy?

Historia dzisiejszych biustonoszy również sięga starożytnej Grecji. Związana jest z zamiłowania do aktywności fizycznej greckich kobiet, które z uwagi na odczuwaną bolesność piersi podczas uprawiania sportu, zaczęły nosić opaski przytrzymujące biust, pod lub na ubraniu. Były to dosłownie pasy materiału, którymi obwiązywały piersi. Wprawdzie spłaszczały biust, ale dobrze spełniały swoją funkcję. Pas mógł być również mocowany na prostą tunikę, tuż pod lub nad biustem. Taki pierwowzór sportowego stanika noszony pod biustem uatrakcyjniał go wizualnie, przez co prawdopodobnie miał erotyczne konotacje.

W starożytnym Rzymie uznawano duże piersi kobiece za komiczne. Były wręcz przejawem starzenia się i wpływały na zmniejszenie atrakcyjności kobiety. W związku z tym panie ciasno opasały piersi w przekonaniu, że pomoże to zmniejszyć ich rozmiar.

Podobnie w historii Chin pojawia się wiele informacji o bandażowaniu piersi. Był to jeden z okrutniejszych zwyczajów, który miał na celu zatrzymanie wzrostu piersi – tylko płaskie uważane były za atrakcyjne. W kulturze wschodniej Azja pojawił się luźny gorset (prekursor biustonosza) wiązany w talii oraz zawiązany w pętlę wokół szyi. Wszedł do powszechnego użytku wśród bogatych kobiet w okresie dynastii Ming.

Historia biustonosza w branży modowej

Historia biustonosza nieodzownie łączy się z modą. Okres średniowiecza to suknie precyzyjnie dopasowane do ciała, które działały wręcz jako wsparcie piersi. Przy czym idealna forma kobiecego ciała to z jednej strony pełne kształty, symbolizujące obfitość i płodność, ale i paradoksalnie małe piersi.

Zmiana nastąpiła w renesansie, kiedy bardzo modny stał się dekolt z jędrnymi piersiami. Dotyczyło to głównie kobiet z wyższych sfer, które nie karmiły dzieci piersią, gdyż uważano to za zły pomysł, jeśli kobieta chce utrzymać idealną formę. Z tego też względu wśród bogatszych klas w połowie XV wieku pojawił się gorset.

Gorsety jako zagrożenie dla życia kobiet

To właśnie z gorsetem związana jest historia współczesnego biustonosza. Pierwsze gorsety z XVI wieku miały dość bezpieczną formę, były w miarę luźny oraz wykonane z wygodnych materiałów. Zmiany nastąpiły w XVII wieku, kiedy to pojawiła się moda na „talię osy”. Wówczas gorset zaczął stanowić zagrożenie dla życia i zdrowia kobiet. Wydłużono go z przodu, czego efektem była coraz szczuplejsza talia. Gorsety wykonywano zazwyczaj ze skóry, lnu albo jedwabiu. Przybrały one formę silnie uciskających ciało stelaży. Na topie była wówczas wąska talia i wysoko uniesione piersi.

Zadaniem gorsetu było nie tylko podtrzymywanie biustu, ale również modelowanie sylwetki. W celu wyeksponowania wcięcia w pasie gorset był mocno zasznurowany, co nierzadko prowadziło do trwałej deformacji żeber, niewydolności oddechowych, a nawet zniekształceń narządów wewnętrznych.

Miał formę pancerza, ponieważ do jego konstrukcji używano stali. Kobiety tak ściskały się gorsetami, że niejednokrotnie mdlały z braku powietrza. Zdaniem specjalistów z dziedziny medycyny, gorsety powodowały wręcz zagrożenia dla zdrowia kobiet. Lekarze wszczęli alarm, wyliczając różne dolegliwości związane z noszeniem gorsetów takie jak: nudności, zaburzenia pracy jelit, zaburzenia odżywiania, duszności, uderzenia gorąca, omdlenia i problemy ginekologiczne, jednakże panie ze względu na modę ignorowały ich zalecenia. Z jednej strony namawiano kobiety do palenia gorsetów, z drugiej ich producenci walczyli ze złą passą, poprzez ich upiększanie m.in. wymyślne ozdabianie (plisy, koronki), aby były coraz bardziej erotyczne.

Zamiana gorsetu na biustonosz

Tym samym nieuchronna była ewolucja gorsetu w biustonosz, spowodowana przez dwa równoległe nurty: obawy pracowników służby zdrowia o wpływ gorsetu na zdrowie i życie kobiet (do nich należało Stowarzyszenie na Rzecz Uproszczenia Damskiego Stroju, w którego skład wchodzili również lekarze) oraz reformatorski ruch feministek, który uważał, że większy udział kobiet w społeczeństwie, wymaga emancypacji od gorseciarskich ubrań.

Trudno jednoznacznie wskazać na osobę, która „wymyśliła” nowoczesny biustonosz, określa się, że wpływ na niego ma nie tylko moda, ale również różne przełomowe wydarzenia.

W XIX wieku została przyznana duża liczba patentów. I tak biustonosz, określony jako urządzenie, które miało zapewniać symetryczną pękatość piersi, został opatentowany w 1859 roku przez Henry’ego Leshera z Brooklynu w Nowym Jorku. W 1886 roku w Anglii wynaleziono pierwszy biustonosz, nazwany „polepszającym biustem”, który zbudowany był z drutu i naciągniętego na niego jedwabiu. Wynalazek ten, wyglądem przypominający dwa sitka do herbaty, także został opatentowany. Choć rozpoczęto jego produkcji, to nie cieszył się zbyt dużym powodzeniem, głównie dlatego, że był bardzo niewygodny.

Mniej więcej w tym samym czasie krawcowej Olivii Flynt przyznano cztery patenty tzw. szaty higienicznej. Ubiór ten był skierowany do kobiet o większych piersiach. Początkowo dostępny był wyłącznie w sprzedaży wysyłkowej, z czasem pojawiły się w sklepach odzieżowych. Ku uciesze reformatorów, którzy zaczęli stymulować popyt na biustonosze, ze względu na ich obawy związane z gorsetem.

W roku 1889 do sprzedaży wszedł stanik opracowany przez Herminie Cadolle, dzięki niej pojawił się w katalogu bieliźnianym jako gorset dwuczęściowy. Jego dolna część była nadal gorsetem na pasie, zaś górna zakładana była na piersiach na ramiączkach. Zestaw ten unosił biust, ale i wyszczuplał talię, nie uciskał jednak przepony. Jedną z pierwszych kobiet noszących ten model biustonosza była Mata Hari. Mniej więcej w tym samym czasie, bo w 1891 roku, austriacki przemysłowiec Hugo Schindler „zdublował” angielski wynalazek z tej dziedziny i opatentował swój stanik.

Pod koniec XIX wieku w USA Marie Tucek zaprezentowała element bielizny damskiej, który składał się z oddzielnych kieszeni dla każdej piersi powyżej metalowej płyty nośnej wraz z przymocowanymi szelkami. Był to stanik przypominający nowoczesny biustonosz z fiszbinami.

Jednak na popularności zyskały szyte w domach biustonosze, które konkurowały z fabrycznymi, były one przede wszystkim alternatywą dla gorsetu. Powstawały głównie po to, aby utrzymać biust, bez konieczności noszenia dolnej części gorsetu.

W 1910 roku Mary Phelps Jacob 19-letnia mieszkanka Nowego Jorku, w ramach przygotowywania wieczorowej sukni na bal, chciała zrezygnować z gorsetu usztywnionego fiszbinami. W związku z tym postanowiła, zastąpić go za pomocą dwóch złączonych ze sobą jedwabnych chusteczek oraz wstążki, tym sposobem sama stworzyła innowacyjny biustonosz, który spotkał się z dużym zainteresowaniem rodziny i przyjaciół. Produkt ten był lekki, miękki, wygodny w noszeniu i naturalnie oddzielał piersi, w przeciwieństwie do gorsetu, który był ciężki, sztywny, niewygodny. Biustonosz ten wprawdzie spłaszczał piersi, miał więc zastosowanie użytkowe, a nie ozdobne czy estetyczne. Przyjął się on niemal natychmiastowo wśród kobiet, które miały już dosyć ciasnych gorsetów. Niestety Jacobs swój patent biustonoszowy sprzedała firmie Warner Brothers za 1500 dolarów. Natomiast za w ciągu kolejnych 30 lat zarobiła na tym produkcie ponad 15 milionów dolarów.

Biustonosz a sytuacja polityczna na świecie

Historia biustonosza wynikała również z sytuacji politycznej na świecie. Niemcy w 1912 roku zaprojektowali stanik do masowej produkcji. Wynikało to głównie z niedoborów metali w tym okresie, przez co zachęcano kobiety do rezygnacji z gorsetów (ich produkcja wymagała użycia deficytowej w tamtym okresie stali) na rzecz biustonoszy.

Na rozpowszechnienie biustonoszy w okresie I wojny światowej, miała również wpływ zmiana ról płciowych. Wtedy to wiele kobiet trafiło do pracy w fabrykach, zostały również po raz pierwszy przyodziane w mundury. Stąd przyjmuje się, iż wojna pomogła kobietom wyzwolić się z gorsetów. Do czasu zakończeniu wojny kobiety w Europie poddały się modzie na noszenie biustonoszy, a potem ta moda rozprzestrzeniła się na cały świat.

W okresie międzywojennym ważnym momentem w historii biustonoszy było wynalezienie nylonu oraz elastycznych włókien, dzięki czemu staniki stały się o wiele wygodniejsze. W latach tych powstał też rozmiar biustonosza. Dostrzeżono, że ważnym elementem jest różny rozmiar kobiecych piersi. Produkowano staniki z literami alfabetu, zaczęto oferować biustonosze o różnych rozmiarach, zostały również wprowadzone pasy, które ułatwiały regulowanie zapięcia. W 1935 roku to właśnie wcześnie przywołana firma Warner Brothers wprowadziła istotną innowację, zapoczątkowując numerację miseczek biustonosza od A do D. Obecnie w sprzedaży istnieje około 90 różnych rozmiarów staników.

Druga wojna światowa, podobnie jak pierwsza, wywarła wpływ na kierunek rozwoju mody bieliźnianej kobiet, nastąpiło to głównie z uwagi na wojskowość. W Stanach Zjednoczonych, kobiety w wojsku zostały zaopatrzone w jednolitą bieliznę, którymi były biustonosze i pasy.

Po drugiej wojnie światowej nastąpiło ulepszenie technologii w zakresie włókien, tkanin, kolorów, wzorów kobiecych staników. Producenci organizowali nawet szkolenia dla sprzedawczyń w zakresie właściwego dopasowania biustonoszy. Międzynarodowa sprzedaż zaczęła stanowić coraz większą część rynku amerykańskiego producenta biustonoszy. Atrakcyjne ceny sprawiły, że ten element damskiej bielizny stał się dostępny dla szerszego rynku, a domowej roboty konkurencja została wyeliminowana. Modne wówczas kobiety preferowały podkreślanie ponętnego biustu co dodatkowo zwiększone zapotrzebowanie na odzież z możliwością jej formowania.

Mówiąc o historii biustonoszy, nie sposób nie wspomnieć o projektancie i producencie samolotu Howard Hughes, który skonstruował stanik w 1943 roku dla aktorki Jane Russell, noszony przez nią w filmie pt. „Banita”. Zaprojektował on biustonosz na podstawie konstrukcji mostu. Specjalnie wzmocnione miseczki podnosiły i rozdzielały piersi, biustonosz ten stał się wzorem dla wielu współczesnych modeli. Po obejrzeniu filmu kobiety starały się odtworzyć jego wygląd na swoich piersiach.

Coraz większa dostępność materiałów, nowoczesne linie produkcyjne, rozwój marketingu, a także zapotrzebowanie na większą różnorodność towarów konsumpcyjnych, w tym biustonoszy spowodowało ogromny rozwój branży bieliźnianej. Pojawiały się różnorodne kształty, w tym stożka, spopularyzowanego przez aktorki takie jak Patti Page czy Marilyn Monroe. Zaczęła panować tendencja do noszenia coraz śmielszych staników. W 1948 roku powstał pierwszy biustonosz typu push-up nazwany Star, znacznie uwydatniający i podnoszący biust.

W latach 50. modne były nisko zabudowane staniki bez ramiączek, czyli bardotki, które nazwę zawdzięczają jednej ze swoich największych miłośniczek – Brigitte Bardot. Charakteryzował je mocno wycięty i usztywniony fiszbinami staniczek. Bardot, pojawiła się w nim na ekranie, robiąc furorę zwłaszcza wśród mężczyzn. Kobiety marzyły wówczas o takim biustonoszu, gdyż chciały wyglądać tak seksownie, jak aktorka.

W latach 50. próbowano wrócić do gorsetu, stworzono linię staników zwaną „wesołą wdówką”. Coraz bardziej rozwijający się ruch feministyczny sprawił, że produkt nie zyskał popularności. Feministki nie kryły swojego oburzenia, zwłaszcza że wynalazcą jego był mężczyzna.

W historii biustonosza okres lat 60. to czas, kiedy ta część bielizny popadła w niełaskę. Miała wówczas miejsce rewolucja seksualna. Kobiety, a zwłaszcza feministki, uznały biustonosze za symbol zniewolenia i paliły je na stosach podczas manifestacji feministycznych. Protestujący symbolicznie wyrzucali szereg produktów kobiecych, w tym biustonosze, które były zwane „narzędziami tortur”. W ten sposób aż do lat 80. stanik popadł w niełaskę, część kobiet przestała go nosić, w ramach protestu przeciw zniewoleniu przez mężczyzn.

Mimo okresu niełaski kobiety nie zrezygnowały całkowicie z noszenia biustonoszy. Na ich ponowną popularność wpłynęła moda na kobiece kształty, ale i również problemy z macierzyństwem, czy też mastektomią. Zostały one szybko zauważone przez producentów staników, którzy starali się odpowiadać na różnorodne potrzeby kobiet.

Z upływem czasu, z wcześniej wywodzącego się gorsetu, pasy zostały zastąpione przez rajstopy, natomiast biustonosz nadal rozwijał swoją formę, choć z coraz większą różnorodnością. Producenci biustonoszy wciąż wpadali na nowe rozwiązania.

Współczesny biustonosz odzwierciedla postęp w produkcji i dostępności rodzajów tkanin i kolorów, co sprawia, że ten elegancki element kobiecej bielizny stał się modny, czasami wręcz noszony jako odzież wierzchnia. Obecnie sklepy z bielizną oferują możliwość wyboru funkcjonalnych biustonoszy, stanowiących wsparcie oraz wzmacniających podstawę kobiet (wielkości biustu kobiet rośnie, co prowadzi do wzrostu popytu na większe rozmiarach), poprzez biustonosze sportowe, do bielizny, która kładzie nacisk wyłącznie na modę lub aspekt erotyczny, rezygnując z dopasowania i funkcjonalności (modne obecnie biustonosze, które pozwalają na duże dekolty).

Trzeba przyznać, że w historii biustonosza nie wszystkie modele były udane i zdobyły popularność. Część z nich zniknęła ze względu na niewygodę, część projektów nigdy nie ujrzała światła dziennego. Obecnie panuje popularny trend zmiany w projektowaniu biustonosza, który polega na uformowaniu go z jednego kawałku, bez szwów. Jest on tworzony z włókien syntetycznych lub pianki, która utrzymuje swój zaokrąglony kształt.

Biustonosze, pomimo różnych prognoz dotyczących ich upadku, są noszone przez większość kobiet w społeczeństwie. Projektanci modowi sugerują wprawdzie różne alternatywy dla staników czy sposoby ubierania bez biustonoszy, podkreślając, że noszenie stanika jest kwestią wyboru, a nie wymogiem.

Historia powstania biustonosza

Dobrze dobrany biustonosz jest dla ubrań tym, czym szkielet dla ciała, zapewniając modelowanie sylwetce. Możliwość właściwego indywidualnego, dobrania dla siebie biustonosza, nie tylko w kolorach, wzorach, fasonach i w rozmiarach, powoduje, iż biustonosz dzisiaj święci prawdziwe triumfy w damskiej garderobie, współcześnie uznaje się go za jedną z najważniejszych i najbardziej seksownych części kobiecej bielizny.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Wszystkie komentarze są własnością ich autorów. Autor ponosi pełną odpowiedzialność za treść wpisu. Jeżeli wynikną z tego konsekwencje prawne, sposobynazycie.pl może przekazać wszelkie informacje stronom zainteresowanym na temat danego użytkownika oraz pomóc w jego zlokalizowaniu.